De meester singer-songwriter zal dit jaar achtenzestig worden, de kans is dan ook vrij groot dat hij op vierentwintig april België voor de laatste keer aandeed. Het leven als legende begint duidelijk door te wegen op de man., zijn stem is volledig kapot en door gezondheidsredenen word hij al een hele poos gedwongen zijn gitaar omwisselen voor een orgeltje. Verder legde hij tijdens zijn set helemaal geen contact met het publiek, enkel helemaal op het einde weerklonk er een snelle “Thank you my friends”.
Qua stemgeluid en interactie met het publiek stelde dit optreden dus niet veel voor. En toch slaagde Bob Dylan erin om het uitverkochte Vorst met een goed gevoel naar huis te doen gaan. Dit kwam zeker niet door het begin van het optreden, Dylan en zijn band namen een flauwe start. Vanaf ‘Deselation Row’ kwam het optreden echt op gang, ‘Highway 61 Revisted’ en twee nummers uit ‘Modern Times’ deden er een schepje boven op. Het rijtje werd mooi afgesloten door ‘Like a rolling stone’.
Dit nummer kan je trouwens helemaal niet meer vergelijkbaar is met de album versie, zoals alle oudere nummers is het aangepast naar de huidige, meer jazzy stijl van de band.
‘All along the watchtower’ en ‘Blowing in the wind’, waarbij Bob Dylan zijn vaste stek verliet en in het midden van het podium een dansje deed, maakten het optreden af. De meester singer-songwriter sloot in stijl af met een solo op zijn mondharmonica, en zo hoort het ook.
Robrecht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten