De Revolutie is verhuisd naar:
Komt dat zien, komt dat zien!
Music, my Mind!
Arsenal & friends - 28/03 Vooruit
Balthazar
Arsenal heeft duidelijk smaak in de keuze van hun vrienden, de jonge mannen en vrouw van Balthazar openden de avond met strak optreden. Deze band werd al bekend met hun hits ‘This is a flirt’ en ‘Bathroom lovin’ situations’, maar voor het publiek van de avond volstond dit blijkbaar niet om hen te boeien, ze bleven maar babbelen. Desondanks speelde Balthazar een zeer sterk optreden, in hun eigen catchy stijl.
Mike Ladd
Op vlak van entertainment deden deze drie extravagante types het helemaal niet slecht. Het was zeer leuk om ze hun muziek te zien performen, helaas beviel het veel minder om hun muziek aan te horen. Met hun electronische muziek hadden ze de perefecte opwarmer van Arsenal kunnen zijn, nu versterkten ze enkel het verlangen naar het optreden van de hoofdact.
Arsenal
Laat mij het optreden van Arsenal in één woord samenvatten en ik geef je ‘stomend!’. Je zag het goed, mét een extra uitroepingsteken, over dit optreden valt niks dan goeds te zeggen. Zonder moeite loodste Arsenal het Gentse publiek van de ene climax naar de andere. Hierbij werden ze geholpen door hun vrienden, de eerste die de Vooruit mocht bezingen was Chi Zang, hij werkte mee aan het album ‘Outsides’.
Toen de band hun bekendere werk naar voor schoven, hield niks het publiek nog tegen, zelfs de mensen die voor zitplaatsen hadden gekozen, kwamen recht uit hun stoel om te dansen. De rustpauze te midden van al deze energieke nummers was de prachtige versie van ‘Either’ dat door twee stemmen en een elektrische gitaar gebracht werd.
Arsenal hield hun joker voor het einde, dit was slim gezien, want de zaal ontplofte toen Gabriël Rios het podium besteeg. Op de setlist stond ‘A volta’ als laatste nummer, maar wanneer het dolgeworden publiek de melodie van dit nummer maar bleef doorzingen, breidde de band hun set uit met ‘Lotuk’ en ‘Estupendo’ als bisnummers.
Ik danste, sprong, ... en hapte naar adem.
Arsenal heeft duidelijk smaak in de keuze van hun vrienden, de jonge mannen en vrouw van Balthazar openden de avond met strak optreden. Deze band werd al bekend met hun hits ‘This is a flirt’ en ‘Bathroom lovin’ situations’, maar voor het publiek van de avond volstond dit blijkbaar niet om hen te boeien, ze bleven maar babbelen. Desondanks speelde Balthazar een zeer sterk optreden, in hun eigen catchy stijl.
Mike Ladd
Op vlak van entertainment deden deze drie extravagante types het helemaal niet slecht. Het was zeer leuk om ze hun muziek te zien performen, helaas beviel het veel minder om hun muziek aan te horen. Met hun electronische muziek hadden ze de perefecte opwarmer van Arsenal kunnen zijn, nu versterkten ze enkel het verlangen naar het optreden van de hoofdact.
Arsenal
Laat mij het optreden van Arsenal in één woord samenvatten en ik geef je ‘stomend!’. Je zag het goed, mét een extra uitroepingsteken, over dit optreden valt niks dan goeds te zeggen. Zonder moeite loodste Arsenal het Gentse publiek van de ene climax naar de andere. Hierbij werden ze geholpen door hun vrienden, de eerste die de Vooruit mocht bezingen was Chi Zang, hij werkte mee aan het album ‘Outsides’.
Toen de band hun bekendere werk naar voor schoven, hield niks het publiek nog tegen, zelfs de mensen die voor zitplaatsen hadden gekozen, kwamen recht uit hun stoel om te dansen. De rustpauze te midden van al deze energieke nummers was de prachtige versie van ‘Either’ dat door twee stemmen en een elektrische gitaar gebracht werd.
Arsenal hield hun joker voor het einde, dit was slim gezien, want de zaal ontplofte toen Gabriël Rios het podium besteeg. Op de setlist stond ‘A volta’ als laatste nummer, maar wanneer het dolgeworden publiek de melodie van dit nummer maar bleef doorzingen, breidde de band hun set uit met ‘Lotuk’ en ‘Estupendo’ als bisnummers.
Ik danste, sprong, ... en hapte naar adem.
Robrecht.
SLEEP NOW IN THE FIRE
Wall Street, het centrum van een grijs en conservatief systeem dat wij allen ‘het kapitalisme’ noemen. De muren schreeuwen er om geld, de grijze masse is er afhankelijk van maatpakken, kleine zwarte koffertjes en hun mobiele telefoons. Hetzelfde ritme, dezelfde sleur, dezelfde gewoontes, dezelfde hersenloze interacties, elke dag, elke maand, elk jaar opnieuw.
Tot ooit, vier felgekleurde revolutionairen tussen de grauwe klonen binnenwandelde. Ze hadden een naam, een eigen wil, een boodschap, een visie. Zij hadden een Revolutie-gedachte.
Hun naam, RAGE AGAINST THE MACHINE. Hun boodschap zal nooit meer vergeten worden! Zwarte versterkers werden op de trappen van het beursgebouw neergezet, gitaren werden ingeplugd. Rock ‘n’ Roll scheurde door de grijze massa. Een aanklacht tegen het kapitalisme om nooit meer te vergeten!
Muziek met een boodschap! Muziek met een visie! ‘SLEEP NOW IN THE FIRE’ waren de woorden die zij die dag in mijn hart kervden. Getrokken door de kracht van de muziek, kwamen honderden andere kleurrijke volgelingen de grijze straten opgelopen. Een chaos van kleur verpulverde de grijze massa. De geur van Revolutie was op til. Blauwe pakken met goudglimmende plaatjes poogden de draaikolk tot rust te brengen. Maar er was geen houden aan. De uitspatting van vrijheid werd groter en groter. De sleur was gebroken…
En dat, beste vrienden, is DE REVOLUTIE. De gedachte. Niet meedraaien in het systeem, maar de sleur de grond in boren. Het zit hem in de kleine dingen. IK BEN EEN REVOLUTIONAIR, en ik nodig u uit om u bij mij aan te sluiten. De boodschap Rage Against the Machine ons leerde, moeten wij verspreiden. De gedachte, het gevoel! DE LIEFDE VOOR MUZIEK! Blijf naar muziek luisteren, blijf rebelleren, geef niet toe aan zij die u geest proberen breken, blijf doorgaan, blijf vechten, blijf provoceren! Want de Revolutie is op til.
Be a part of it!
Tot ooit, vier felgekleurde revolutionairen tussen de grauwe klonen binnenwandelde. Ze hadden een naam, een eigen wil, een boodschap, een visie. Zij hadden een Revolutie-gedachte.
Hun naam, RAGE AGAINST THE MACHINE. Hun boodschap zal nooit meer vergeten worden! Zwarte versterkers werden op de trappen van het beursgebouw neergezet, gitaren werden ingeplugd. Rock ‘n’ Roll scheurde door de grijze massa. Een aanklacht tegen het kapitalisme om nooit meer te vergeten!
Muziek met een boodschap! Muziek met een visie! ‘SLEEP NOW IN THE FIRE’ waren de woorden die zij die dag in mijn hart kervden. Getrokken door de kracht van de muziek, kwamen honderden andere kleurrijke volgelingen de grijze straten opgelopen. Een chaos van kleur verpulverde de grijze massa. De geur van Revolutie was op til. Blauwe pakken met goudglimmende plaatjes poogden de draaikolk tot rust te brengen. Maar er was geen houden aan. De uitspatting van vrijheid werd groter en groter. De sleur was gebroken…
En dat, beste vrienden, is DE REVOLUTIE. De gedachte. Niet meedraaien in het systeem, maar de sleur de grond in boren. Het zit hem in de kleine dingen. IK BEN EEN REVOLUTIONAIR, en ik nodig u uit om u bij mij aan te sluiten. De boodschap Rage Against the Machine ons leerde, moeten wij verspreiden. De gedachte, het gevoel! DE LIEFDE VOOR MUZIEK! Blijf naar muziek luisteren, blijf rebelleren, geef niet toe aan zij die u geest proberen breken, blijf doorgaan, blijf vechten, blijf provoceren! Want de Revolutie is op til.
Be a part of it!
Pieter - Jan
Bob Dylan - The Bob Dylan Show - Vorst Nationaal 22/04
De meester singer-songwriter zal dit jaar achtenzestig worden, de kans is dan ook vrij groot dat hij op vierentwintig april België voor de laatste keer aandeed. Het leven als legende begint duidelijk door te wegen op de man., zijn stem is volledig kapot en door gezondheidsredenen word hij al een hele poos gedwongen zijn gitaar omwisselen voor een orgeltje. Verder legde hij tijdens zijn set helemaal geen contact met het publiek, enkel helemaal op het einde weerklonk er een snelle “Thank you my friends”.
Qua stemgeluid en interactie met het publiek stelde dit optreden dus niet veel voor. En toch slaagde Bob Dylan erin om het uitverkochte Vorst met een goed gevoel naar huis te doen gaan. Dit kwam zeker niet door het begin van het optreden, Dylan en zijn band namen een flauwe start. Vanaf ‘Deselation Row’ kwam het optreden echt op gang, ‘Highway 61 Revisted’ en twee nummers uit ‘Modern Times’ deden er een schepje boven op. Het rijtje werd mooi afgesloten door ‘Like a rolling stone’.
Dit nummer kan je trouwens helemaal niet meer vergelijkbaar is met de album versie, zoals alle oudere nummers is het aangepast naar de huidige, meer jazzy stijl van de band.
‘All along the watchtower’ en ‘Blowing in the wind’, waarbij Bob Dylan zijn vaste stek verliet en in het midden van het podium een dansje deed, maakten het optreden af. De meester singer-songwriter sloot in stijl af met een solo op zijn mondharmonica, en zo hoort het ook.
Robrecht.
Zita Swoon - Dancing With The Sound Hobbyist - NTG 03/04
Onder de naam ‘Dancing with the sound hobbyist’ waagde Zita Swoon zich aan een experimentele vermenging van muziek en dans. In samenwerking met het dansensemble Rosas brachten ze een voorstelling van één uur en een half waarin ze hun artiestieke vrijheid volledig exploreerden. Simon Mayer van Rosas gaf meer dan zijn ziel met excentrieke dansbewegingen, dit in combinatie met ook al bijzondere instrumentatie van Zita Swoon resulteerde in een prachtig optreden waar geen enkel bekend nummer gespeeld werd. De band bracht volledig nieuwe nummers met djémbés, xylofoons en soortgelijke instrumenten. Dit verveelde niet, ook de instrumentale – en visuele stukken bleven het publiek boeien.
De kwaliteit van het optreden werd bevestigd door de enthousiaste staande ovatie van de toeschouwers.
Robrecht.
Abonneren op:
Posts (Atom)